Na czym polega Faktoring odwrotny

Faktoring odwrotny (Finansowanie zobowiązań) jest mechanizmem, który umożliwia zarówno nabywcom, jak i dostawcom uwolnienie kapitału obrotowego z niezapłaconych faktur. Nabywcy mają możliwość zakupu na korzystnych warunkach, podczas gdy dostawcy mogą otrzymać wcześniejszą zapłatę na elastycznych i konkurencyjnych zasadach.

SupplierPlus opiera się na technice faktoringu odwrotnego, w ramach którego dostawcy mogą bez regresu sprzedawać należności (faktury lub inne roszczenia handlowe) podmiotom finansujacym. Transakcje bez regresu są możliwe dzięki nieodwołalnym potwierdzeniom zadłużenia, które kupujący dają podmiotom finansującym. Ten krótki przewodnik zawiera omówienie techniki faktoringu odwrotnego.

* Faktoring odwrotny ma wielu „imienników” i „krewnych”, takich jak: finansowanie zobowiązań, finansowanie dostawców, finansowanie łańcucha dostaw, które jest kontrolowane przez nabywcę, finansowanie zatwierdzonych zobowiązań płatniczych, etc. W swojej działalności SupplierPlus stosuje klasyfikację stworzoną przez Global Supply Chain Finance Forum.

Faktoring odwrotny oferuje to, co najlepsze z obu światów

Faktoring odwrotny łączy cechy faktoringu, zainicjowanego przez Nabywcę i finansowania należności. Nabywca potwierdza dług handlowy wobec wierzyciela w taki sposób, że ryzyko w 100% ponosi nabywca, ale z kolei otwiera nowe możliwości dla zewnętrznych źródeł finansowania, w szczególności dla MŚP i dostawców transgranicznych, ale także na przedpłaty. Wierzyciele mogą więc kupować należności od dostawców po zdyskontowanej wartości, co z kolei pozwala dostawcom spieniężyć faktury przed faktycznym terminem płatności.

Chociaż koszt, jak zwykle w przypadku dyskontowania należności, jest ponoszony przez dostawcę,kształtuje się on na poziomie ceny, która odpowiada ryzyku kredytowemu silnego nabywcy. W konsekwencji faktoring odwrotny zazwyczaj stanowi wysoce konkurencyjny rodzaj finansowania zewnętrznego dla dostawców, zmniejszając koszty kapitału obrotowego w całym łańcuchu dostaw.

Rozpoczęcie współpracy: Faktoring odwrotny zwykle zaczyna się od tego, że nabywca instaluje program SCF, w ten sposób mogą zostać sfinansowane również umowy indywidualne. Dostawcy dostają zaproszenie dołączenia do programu SCF, mając jednocześnie swobodę wyboru, czy i kiedy sprzedać należności.

W przypadku sprzedaży należność jest przypisywana uczestniczącemu podmiotowi finansującemu według stawki dyskontowej, a kupujący płaci mu pełną kwotę w terminie płatności.

Struktura prawna: Nabywca rozpoczynając współpracę uczestniczy w wymianie informacji, jednak zgodnie z umową o świadczeniu usług, nie jest on stroną umowy finansowania – należność zostaje sprzedana bezpośrednio wierzycielowi.

  • Kupujący podpisuje umowę ramową o świadczenie usług z podmiotem finansującym w celu określenia praktyk związanych z wymiana danych i zobowiązaniami płatniczymi;

  • Dostawca podpisuje z finansującym umowę kupna wierzytelności, która reguluje cesję wierzytelności na finansującego.

Zarządzanie ryzykiem: Faktoring odwrotny pozwala wierzycielom istotnie zmniejszyć ryzyko związane z udzieleniem kredytu, dokumentami i oszustwami, co z kolei przyczynia się do obniżenia kosztów finansowania.

Ryzyko kredytowe: W pierwszej kolejności wierzyciele przeprowadzają zwykłą analizę kredytową i działania mające na celu otwarcie limitów dla nabywcy przed zakupem należności od dostawców. Dostawcy, którzy dołączają do takiego schematu, nie potrzebują analizy kredytowej, ponieważ będą otrzymywać płatności tylko z tytułu zobowiązań, jednak muszą oni odpowiadać wymogom KYC i AML. Weryfikacja ta jest przeprowadzana za pomocą SupplierPlus.

Kluczowym narzędziem zmniejszenia ryzyka kredytowego jest bezwarunkowe i nieodwołalne potwierdzenie płatności, które nabywcy wystawiają wierzycielom. Takie potwierdzenie gwarantuje, że powyższe należności z pewnością zostaną zapłacone – nawet jeżeli ryzyko dostawcy zostanie zmaterializowane. Nabywcy zwykle wystawiają takie potwierdzenia na już zatwierdzone zobowiązania handlowe, kiedy dalsze ewentualne spory w sprawie dostaw są mało prawdopodobne. Niezależnie od tego kupujący zachowują prawo do rozstrzygania sporów bezpośrednio z dostawcą i rozstrzygania spraw niezależnie od zobowiązania wobec finansującego.

Ryzyko związane z operacjami dokumentowymi oraz ryzyko oszustwa: Ryzyka związane z dokumentami i oszustwami mogą zostać zmniejszone za pomocą metody wymiany danych, jak również za pomocą zobowiązań kontraktowych. Gdy nabywcy inicjują program SCF, dane zwykle nadchodzą z księgowości nabywcy lub z systemu EDI i obejmują jedynie zobowiązania zatwierdzone zanim staną się one dostępne do finansowania. Takie postanowienia zostają określone w umowie ramowej, która wyznacza zobowiązania zapłaty i ma charakter bezwarunkowy i nieodwołalny dla wierzycieli zewnętrznych. Ponieważ dane nadchodzą od nabywcy i mają wysoki poziom automatyzacji, ryzyka związane z dokumentami prawie nie występują.

Ryzyko oszustwa i podwójnej zapłaty jest ograniczane również w podobny sposób. Wysoka jakość danych i zobowiązania kontraktowe decydują o tym, że nabywcy ponoszą odpowiedzialność za zatwierdzanie i nie potwierdzają zadłużenia wobec innych wierzycieli, wtedy gdy dostawcy mogą sprzedawać należności tylko jako część bieżącego programu SCF.

Efekt finansowy dla Dostawców i Nabywców

  • Możliwość wcześniejszej płatności na rzecz dostawców to konkurencyjne warunki, zmniejszające koszty kapitału obrotowego w całym łańcuchu dostaw. Ta redukcja kosztów może zostać wykorzystana strategicznie przez Kupującego.
  • Dzięki zmniejszeniu oprocentowania, nabywca może działać w pożądanych terminach płatności, a dostawca ma możliwość uzyskania bardziej korzystnych kosztów finansowania.
  • Zostaje uwolniony dodatkowy kapitał obrotowy: dla nabywców ze względu na dłuższe terminy płatności (zwiększenie okresu spłaty zobowiązań), a dla dostawców ze względu na możliwość wcześniejszego spieniężenia faktur (zmniejszenie okresu spłaty należności).
  • Nabywca może wykorzystać nowo wygenerowany kapitał obrotowy na spłatę zadłużenia oraz zmniejszenia kosztów finansowania (odsetki, limity, opłaty transakcyjne).
  • Kupujący może również wykorzystać uwolniony kapitał obrotowy na inwestycje, zwiększając wzrost i rentowność działalności.
  • Niezależnie od sposobu wykorzystania środków kupujący może zoptymalizować bilans – zastępując zobowiązania kredytowe zobowiązaniami handlowymi.

Używamy plików cookie, aby ułatwić korzystanie z naszej strony internetowej. Kontynuując przeglądanie naszej witryny, zgadzasz się na korzystanie z plików cookie. Dla lepszej interakcji z SupplierPlus korzystaj z przeglądarki Chrome. Pobierz tutaj Kontynuować cookies .

Kontyntynuj

Aby uzyskać lepsze wrażenia z SupplierPlus, użyj przeglądarki Chrome.

Pobierz tutaj